10 september 2015

Na enkele weken van dagelijks regen, is het nu eindelijk weer eens droog genoeg om te schoffelen. Dat was ook wel weer eens nodig ook!
Het begint nu wel wat herfstachtig te worden op de tuin. Bloemen zijn er bijna niet meer. Ik heb de laatste goudsbloemen met wortel en al uit de grond getrokken, of er nu her en der nog een bloem aan zat of niet. Ik heb voldoende goudsbloemen geplukt, dus ze zijn niet meer nodig. Deze planten zitten natuurlijk wel vol met zaad, dat voor een deel ook al op de grond gevallen is. Ik durf dit materiaal niet zo op de composthoop te doen. Dan verspreid ik straks, met de compost, ook heel veel zaden over de hele tuin, en dat is niet de bedoeling. Ik heb de goudsbloemen apart op een grote hoop gelegd (met de wortels naar buiten en de zaden naar binnen, zodat ze niet overal heen kunnen waaien) en zal die volgende week een aparte behandeling geven. Daarover later meer.

Hoop oude goudsbloemen

Hoop oude goudsbloemen

 

Op de plek die is vrijgekomen na het opruimen van de goudsbloemen, ben ik begonnen met het uitplanten van arnica. Ik hoopte dat ik 1 bed met arnica zou kunnen vullen, maar het worden er wel zeker drie! Elke arnicaplant is, na de bloei, veranderd in een “nestje” van meerder kleine arnicaplanten. Ik spit ze uit, schud de grond er af en verdeel ze voorzichtig in afzonderlijke plantjes. Die leg ik in een emmer water, zodat de worteltjes niet uitdrogen. Dat breng ik dan naar de nieuwe arnicabedden, waar ik de plantjes één voor één uitplant. Eerder stonden de planten op rijtjes met een onderlinge afstand van 15 centimeter. Ik zet ze nu veel ruimer: zeker 45 cm uit elkaar. Op deze manier kan ik volgend jaar in elk geval nog gemakkelijk tussen de rijen doorlopen om bloemen te plukken, die er hopelijk massaal in zullen komen. Bovendien hebben de planten zo de ruimte om zich verder te ontwikkelen. De plek waar ze tot nu toe gestaan hebben, heeft in feite erg schrale grond. De bedden op de grote tuin hebben een veel diepere laag mooie donkere aarde. Het is dus best mogelijk, dat de planten hier groter zullen worden. En gebeurt dat niet, dan kan ik aan het einde van de zomer de planten opnieuw scheuren en er gewoon een extra rij tussen in planten.
Het is natuurlijk zelfs mogelijk, dat de planten het op hun nieuwe plek niet zo goed zullen doen. Daarom houd ik voor de zekerheid ook een aantal planten aan op de oude plek. Maar waarschijnlijk is dit niet: arnica houdt van licht zure, veenhoudende grond en die heb ik hier. Dat heb ik vandaag weer duidelijk gemerkt, omdat de grond steeds in kluiten aan de spade bleef plakken. Dat is een typische eigenschap van veenhoudende zandgrond.

Nestje arnicaplanten

Nestje arnicaplanten

Arnicaplantjes, gescheurd en op een rij uitgeplant

Arnicaplantjes, gescheurd en op een rij uitgeplant

Arnica is een vaste plant, die meerdere jaren op de zelfde plek mag blijven staan. Dit in tegenstelling tot kamille en goudsbloem, die allebei éénjarig zijn en na de winter opnieuw gezaaid moeten worden. Die krijgen dan ook elk jaar een nieuwe plek (vruchtwisseling). Toch heb ik een aantal goudsbloemplanten, die onder aan de stengel jonge nieuwe blaadjes hadden gevormd, opnieuw uitgeplant. Best mogelijk dat ze nog uitgroeien voordat het echt koud wordt. En als we een zachte winter krijgen, zullen ze in het voorjaar een flinke voorsprong hebben op de nieuwe generatie goudsbloemen.

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone