13 februari 2016: wateroverlast

Het is nat op de tuin, heel nat.
In het nieuwe natuurgebied “Boelekeerlspad”, hier in de buurt, staat een grondwatermeter. Het gebied is oorspronkelijk een moeras geweest, en werd een kleine 20 jaar geleden door de bewoners terug gegeven aan de natuur. Er is nu een nieuw moeras aan het ontstaan, met de daarbij behorende flora en fauna. Heel mooi. Wij wandelen daar vaak, en komen dan ook langs de grondwatermeter. Die stond al enkele weken op de allerhoogste stand. Deze week viel er nog in twee dagen 35 mm regen bij (in mijn regenmetertje), en nu zijn zelfs de paden moeilijk begaanbaar.
In de tuin kon ik vorige week nog net langs de productiebedden lopen om te kijken hoe het met mijn plantjes ging. Nu kan het alleen nog met lieslaarzen, en zelfs dat is niet aan te bevelen. O, mijn arme plantjes! In september heb ik ze met veel liefde één voor één uitgeplant en met een gewasdoek afgedekt om ze tegen konijnen te beschermen. En nu dit.

je ziet nog net het beschermdoek in het water...

je ziet nog net het beschermdoek in het water…

Deze productiebedden liggen inderdaad op het laagst gelegen stuk grond dat we hebben. Er heeft de afgelopen tien jaar nauwelijks nog water op gestaan, dus ik had hier niet op gerekend. Ik kan nu niets anders doen dan afwachten tot het water zakt (dat gebeurt gelukkig al!) en maar hopen dat ze het overleven. Maar dit gaat me geen tweede keer gebeuren! Dit jaar is ook het hoger gelegen deel van de grond vrijgekomen (er worden geen groenten meer op geteeld). Ik ga mijn productietuin naar dit hoger gelegen stuk verplaatsen. Dat is even extra werk, maar de planten zullen er beter af zijn. Bovendien kan het er heel leuk uit gaan zien: het is een vierkant stuk grond, zodat ik er een hele cirkel met taartpuntvormige bedden in kan maken. Die bloeien dan straks afwisselend oranje (goudsbloem), wit (kamille), geel (Sint Janskruid en arnica) en paars (zonnehoed). Ik heb er al zin in!
Overigens kan al dat water ook een positief effect hebben: we hebben al jaren veel te veel woelmuizen op de tuin. Die hebben nu al lang hun biezen gepakt om naar droger terrein te verhuizen. Ik hoop dat ze weg blijven…
En in de kleine kruidentuin krijgen de moerasplanten (denk aan valeriaan en moerasspirea) alles wat hun hartje begeert:

de moerasplanten en de berk staan met hun voeten in het water

de moerasplanten en de berk staan met hun voeten in het water

 

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone