20 juli 2015

De laatste tijd regent het vrij vaak. Voor de groei van de planten in de tuin is dat natuurlijk geweldig. Het betekent wel, dat ik niet meer elke dag de goudsbloemen en het Sint-Janskruid kan doorplukken. Natte bloemetjes kun je niet plukken. Ze plakken aan je vingers, ze raken door het plukken beschadigd en bovendien wil ik ze verwerken in vet of olie, wat natuurlijk niet mengt met regenwater. Dus plukken kan alleen als de bloemetjes droog zijn.

Voor het eerste bed goudsbloemen betekent dit, dat er een heleboel bloemen zijn blijven staan. Dat ziet er geweldig uit: een zee van oranje, die je al van verre ziet. Veel van deze bloemen zijn inmiddels bestoven en verwelkt, waarbij ze van oranje naar geel verkleuren. Straks zit het hier dus boordevol zaad, en dat is weer mooi voor volgend jaar. Goudsbloemzaad is gemakkelijk te winnen en te bewaren. Zo kan ik jaar in jaar uit opnieuw zaaien van eigen zaad. De goudsbloemplanten op dit bed zijn nu zo groot geworden, dat ik nauwelijks hoef te bukken bij het plukken. Da’s handig. Ze zijn ook zo breed uitgegroeid, dat ik niet meer tussen de rijen door kan lopen. Da’s iets minder handig. Gelukkig heb ik inmiddels al twee “pannen” met goudsbloemzalf gemaakt. Ook de littekenzalf, waar goudsbloem in gaat, staat nu te “pruttelen”. Zaterdag heb ik de eerste goudsbloemzalf van nieuwe oogst gezeefd en afgevuld. Die kon gelijk zondag mee naar de markt in Deventer: het Zeldzaam Mooi Evenement. Een erg leuke markt, die helaas voor een groot deel verregende. Je kunt niet alles hebben…. Maar als ze dit nog eens organiseren, ben ik weer van de partij!

Het tweede bed goudsbloemen, dat veel later gezaaid is, begint nu ook te bloeien. De bloemen zijn wel nog wat kleiner, misschien omdat de planten erg dicht op elkaar staan. Ik heb hier zaad gebruikt dat al erg oud was, en omdat ik niet zeker wist hoe goed dat nog zou kiemen, heb ik het erg dicht op elkaar gestrooid. Ik had me dus geen zorgen hoeven maken: het kiemde nog prima! Nu staan de planten dus dicht op elkaar, behalve op die plekken waar de konijnen ze uitgegraven hebben.

Die konijnen zijn wel een beetje een probleem. Fijn dat de natuur zijn gang kan gaan op mijn tuintje, maar waarom moeten ze steeds dezelfde plantjes uitgraven? Als ze ze nou nog opaten… Dit is puur zinloos geweld in het dierenrijk. Uitgraven en dan op de grond laten liggen om te verwelken… Een paar weken geleden heb ik Marokkaanse munt uitgeplant op de tuin. Ik heb de jonge plantjes direct tegen konijnen beschermd met gaas. Toen ik zag dat de planten goed “aangeslagen” waren (dat betekent dat ze op hun nieuwe plek nieuwe worteltjes hebben gevormd) heb ik het gaas weg gehaald. Te vroeg dus: zeker 10% van de planten werd in één nacht uitgespit. Gaas er maar weer op dus. Toen vorige week een Open Tuinen Fietstocht onze tuinen aandeed, heb ik het gaas er weer afgehaald. Ziet er veel mooier uit. Helaas: opnieuw veel planten verdwenen. Ik laat het gaas er nu maar gewoon op staan. Ook al groeien de planten er dwars door heen….

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone