20 mei 2016: knaagdieren

Jpeg

arnicaplant met dikke bloemknop

Sommige mensen denken, dat biologisch tuinieren betekent: samen werken met de natuur. En dat is natuurlijk ook wel zo. Maar soms lijkt het wel of ik vooral bezig ben met me te verdedigen tegen de natuur. Met “natuur” bedoel ik in mijn situatie vooral twee diersoorten: konijnen en woelratten. Begin deze week zag ik tot mijn vreugde de eerste arnicabloem open gaan. Een paar dagen later zag ik bloeistengels die halverwege waren afgebroken.

Jpeg

afgeknaagd?

Hoe kan dat nu? Inmiddels is dat zelfs al vaker gebeurd. Ik heb ook stukken van arnicabloemen op de grond gevonden. Dat kan maar 1 ding betekenen: konijnen. Die maken er een gewoonte van om planten uit te graven, om ze vervolgens gewoon op de grond te laten liggen. Op die manier ben ik al heel wat planten kwijtgeraakt. Vooral Sint-Janskruid vinden ze erg leuk. En nu dus de bloemen van mijn dierbare arnica. Sint-Janskruid groeit overal volop, dus die kon ik gemakkelijk extra planten om de rijen weer vol te maken, maar als er een arnicaplant weg is, is ie echt weg.

Bovendien is er nog een tweede dreiging voor alle kleine planten in mijn tuin: de woelratjes. Ik heb ze nog nooit gezien, want ze komen zelden boven de grond. Men zegt dat ze vooral leven aan watetkanten, dus wat ze op mijn tuin te zoeken hebben? Afgelopen winter, toen de halve tuin onder water stond, hoopte ik nog dat de woelratjes nasr drogere oorden zouden verhuizen. Helaas, ze zijn er nog als vanouds. Woelratjes maken gangen onder de grond, een beetje zoals mollen dat doen. Alleen maken ze geen hopen. Ze knagen zelden aan het gewas. In het verleden heb ik hooguit wel eens een rode biet of een winterpeen asngetroffen, die van onderuit leeggegeten was. De grootste schade die woelratjes aanrichten gebeurt aan het begin van het seizoen, wanneer de planten nog jong zijn en nog geen uitgebreid wortelstelsel hebben gevormd. Als een woelratje in dat stadium een gang graaft onder de plantjes door, hangen de worteltjes opeens in zo’n gang in plaats van in de grond. Het plantje kan dan geen vocht meer uit de grond opnemen en verdort. Ik heb hier nog geen remedie tegen gevonden. Het enige wat helpt is elke dag alle rijen voetje voor voetje langslopen om de gangen weer dicht te drukken, zodat de wortels van de planten weer contact maken met de grond. Dat is op mijn tuin een hele wandeling! Dat lukt dus niet altijd. Tegen de konijnen kan ik de planten wel beschermen: met gaas. Ik heb vandaag de rijen arnica helemaal doorgewied (dat wil zeggen: alle kleine onkruidplantjes in de rij er uit gepeuterd) en de rijen maar weer afgedekt met gaas. De bloemstengels van de arnica zullen door het gaas heen groeien, zodat ik de bloemen wel kan plukken. 

Jpeg

Bloem piept door het gaas heen

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone