21 oktober 2015: herfstbladeren

Eerder deze week stond in de krant een stripje met een heleboel mannen, die gewapend met bladblazers ten strijde trokken (en daar zo te zien heel veel zin in hadden). Het bladblaasseizoen is begonnen. Rare uitvinding, die bladblazer, vind ik. Ik bereik met een simpele oude grashark met minder moeite en veel minder lawaai, hetzelfde resultaat. Maar goed.
Herfstbladeren. Ik beschouw ze als een kadootje van moeder natuur. Zeker in de moestuin, of op andere plekken waar je eenjarige planten teelt, is in de herfst veel grond kaal en onbedekt. Kale grond komt in de natuur niet voor. Het  is niet goed voor het bodemleven en uit een onbedekte grond kunnen waardevolle voedingsstoffen wegspoelen met de regen. Nu staat er een heel bosje direct naast mijn eenjarigentuin, dus die grond wordt in de loop van de herfst gratis en voor niks keurig afgedekt met een laagje organisch materiaal. Bovendien is dit materiaal, dat in het voorjaar al ver verteerd zal zijn, zodat ik dan gewoon in de tuin aan de slag kan. Ook tussen de vaste planten laat ik de herfstbladeren gewoon vallen. Prima mulch en het stimuleert ook hier het bodemleven. De vaste planten groeien er in het voorjaar heus wel weer door heen.
De enige plaatsen waar de bladeren beter niet kunnen blijven liggen, zijn het gazon en het terras. Het gazongras wordt door een pak bladeren te veel verstikt, en op het terras wordt het een glibberige boel. Daar hark ik dus de boel bij elkaar en dan stop ik al die bladeren in een grote draadmand, die ik speciaal hiervoor gemaakt heb.
“Gemaakt” is wel een groot woord. Ik heb gewoon een stuk schapengaas tot een ring gesloten en klaar was mijn draadmand. De kunst is om hem op een plek te zetten, waar hij voorlopig niet in de weg zal staan. Hij staat er namelijk nog wel een hele poos! Herfstbladeren verteren niet zo snel. In het voorjaar zal de bladerhoop tot ongeveer de helft zijn geslonken door inklinken en door compostering. Dan kan ik de inhoud van de mand een keer omscheppen. In de loop van het jaar doe ik dat dan nog een keer of twee, en het daarop volgende voorjaar heb ik dan een kruiwagen vol mooie, fijne compost. Omdat in deze compost vrijwel geen onkruidzaad zit, is die heel geschikt om plantjes in op te kweken. Ik maak op deze manier al twee jaar mijn eigen potgrond, gratis en voor niks. Je hoort wel eens dat herfstbladeren (vooral van eiken en beuken) de grond zouden verzuren. Volgens mij is dat een broodje aap verhaal. De micro organismen in de composthoop weten heus wel raad met een beetje looizuur in de bladeren. In elk geval meet ik altijd de pH van het eindproduct, en die was telkens 8. Dat is het tegenovergestelde van zuur!

bladerhoopegeltjeZo’n bladerhoop bied trouwens ook een mooie overwinterplek voor egeltjes!

 

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
One comment on “21 oktober 2015: herfstbladeren
  1. Hanneke says:

    Ik leer zoveel van je, dank je wel!