25 maart: start van het nieuwe tuinseizoen

Wat een heerlijk voorjaar! Elke dag dat het weer het ook maar even toelaat, was ik weer in de tuin aan het werk. Deze week was de “oude” kruidentuin aan de beurt voor de grote voorjaarsschoonmaak. Ik heb bed voor bed het onkruid er uit gepeuterd. Veel handwerk, op de knieen of krom gebogen naar de grond. Dat is best belastend voor het vege lijf, vandaar dat ik elke dag een stukje deed. Niet te lang achter elkaar. Als je dat maar consequent volhoudt, kom je uiteindelijk de hele tuin rond.

In deze tuin staan alleen vaste planten. De bedden zijn van elkaar gescheiden door paadjes van oude bakstenen, die in de loop van de winter altijd helemaal begroeid raken met mos. Dat is er gemakkelijk af te schrapen en kan mooi op de composthoop. Tussen de planten nestelt zich altijd wel wat gras, en dat is winterhard. Dat moet er dus af en toe tussenuit gehaald worden. Een ander “onkruid” in deze tuin is winterpostelein. Jaren geleden in de moestuin als groente gezaaid, schiet het elk jaar weer in bloei en zaait zich opnieuw uit. Het is echt een winterplantje, dat ook als het bloeit (april) nog niet erg hoog is. Na de bloei sterft het af. In de zomer is het niet meer terug te vinden. Dat maakt het tot een ideale bodembedekker en groenbemester. Het houdt in de winter de grond mooi bedekt met een levende laag, en in de zomer maakt het vanzelf plaats voor andere planten. Dit werkt alleen op hele schrale zandgronden; daar voelt winterpostelein zich thuis.

In de herfst laat ik de afgestorven bloemstengels in de tuin altijd gewoon staan. “Winterklaar maken” doe ik niet. Die oude, verdorde stengels zijn nog heel nuttig. Ze laten mij zien waar de plant staat, ook als de bovengrondse delen helemaal verdwenen zijn. Bovendien bieden de droge, holle stengels een goede overwinteringsplaats voor nuttige insecten. Ik ruim ze pas op als het voorjaar is en de kevertjes uit hun winterrust mogen komen. Deze week zag ik daadwerkelijk lieveheersbeestjes uit een holle stengel komen. Lieveheersbeestjes zijn erg belangrijk voor het biologisch evenwicht in de tuin: ze voeden zich met bladluizen.

Er zijn ook altijd wel een paar planten, die lang genoeg op dezelfde plek hebben gestaan, en die toe zijn aan verse grond onder de voeten. Zo heb ik deze week de vrouwenmantel een nieuwe plek gegeven. De citroenmelisse heb ik vorig jaar al verplaatst naar de nieuwe kruidentuin, waar hij het erg goed doet. De oude citroenmelisse was dusdanig volgegroeid met onkruid, dat ik het hele spul heb omgespit. Op die plek heb ik duizendguldenkruid geplant. Ik ben benieuwd hoe die het gaat doen. Het is een plant die ik nog niet ken. Daarom heb ik hem op twee verschillende plaatsen uitgeplant. Zo ontdek ik vanzelf, welke omstandigheden (nat of droog, schaduw of zon) het meest geschikt zijn.

En bij dit alles bloeit het maarts viooltje uitbundig, zodat alles heerlijk geurt! Ik heb er al van geplukt.

Maarts viooltje

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
2 comments on “25 maart: start van het nieuwe tuinseizoen
  1. Manon says:

    Interessante blog!

  2. Eva says:

    Altijd weer lekker de tuin in!