30 september 2016: scheuren (deel 1)

Sommige vaste planten laten zich goed vermeerderen door scheuren. Dit geldt vooral voor planten die met een bladrozet (ook wel genoemd: wortelrozet) groeien. Direct uit de wortel vormen ze een rozet van bladeren, dicht bij de grond. In het juiste seizoen groeien daaruit één of meerdere bloemstengels, zodat de bloemen een stuk hoger boven de grond staan. Voorbeelden van dergelijke planten zijn weegbree, echinacea en arnica.

Meestal groeien er in de loop van het seizoen spontaan nieuwe, kleinere bladrozetjes vanuit dezelfde wortel. De kunst is, om hier nieuwe, zelfstandige planten van te maken. Daarvoor graaf je de hele plant uit, je schudt de grond uit de wortelkluit en dan scheidt je de plantjes van elkaar. Doe dat dan zodanig, dat elk plantje in ieder geval iets van worteltjes meekrijgt. De gescheurde plantjes kun je dan, iets verder uit elkaar, weer planten. Natuurlijk gaat dit niet zonder de microscopisch kleine verbinding tussen de haarworteltjes en de grond te verbreken. De planten kunnen dan ook niet meteen vocht uit de bodem opnemen. Daarom kun je dit beter niet doen in de volle zon bij 25 graden, want dan verliezen de plantjes meer vocht dan ze kunnen aanvullen met hun wortelgestel. Het groeien van nieuwe haarworteltjes duurt een paar dagen. Die paar dagen moeten de jonge plantjes flink begoten worden.
Maar het moet ook wel weer warm genoeg zijn, om te kunnen groeien. Bij al te lage temperaturen kunnen planten geen nieuwe wortels vormen, omdat alle processen in de plant dan op een laag pitje staan.

De beste tijd voor het scheuren van planten is het voorjaar of het najaar. Niet te warm en niet te koud, en bij voorkeur regenachtig weer (dat scheelt weer gieten!). Dit jaar was het onmogelijk om planten te scheuren in de maand september, door het fantastische nazomerweer. Dat was genieten! Maar er is wekenlang helemaal geen druppel regen gevallen. Gelukkig kregen we deze week weer een buitje. Bovendien zijn de nachten nu langer en vochtiger, zodat de planten minder vocht verliezen. Dus ik heb nu de kans te baat genomen, om een bed arnica-planten te scheuren. Dat bed staat nu mooi vol met plantjes. Als die allemaal goed aanslaan en de winter goed doorkomen (in dit geval wil dat zeggen: als de konijnen ze met rust laten), staat hier volgend jaar de arnica mannetje aan mannetje te bloeien. Daar kan ik me nu al op verheugen!

De teelt van arnica is iets, wat ik al doende met vallen en opstaan zelf moet ontdekken. Ik weet bijvoorbeeld niet goed, wat voor deze soort het gunstigste moment is om te scheuren. Daarom doe ik een test: Ik heb drie bedden met arnicaplanten. Die drie bedden scheur ik op drie verschillende momenten in het jaar, en dan kijk ik volgend jaar welk bed de meeste bloemen oplevert. Wordt vervolgd dus…

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone