31 maart 2017

Het was een drukke week, met opnieuw heerlijk weer. Ik heb een stevig begin gemaakt met de “voorjaarsschoonmaak” in de nieuwe kruidentuin. Het was wel nodig ook, want de hele tuin stond vol met kamille en vogelmuur. Kamille is een geneeskrachtige plant en verdient een plek in deze tuin, maar het hoeft nou ook weer niet overal te staan. Gelukkig was het al zo lang mooi en droog weer, dat het op veel plaatsen mogelijk was een schoffel door de grond te halen. Normaal is schoffelen nog niet mogelijk in maart, omdat de grond nog te vochtig is. Nu lukte het op de meeste plaatsen wel, zodat de tuin er ineens heel anders uit ziet. Vooral de kamille liet zich goed wegschoffelen: het is een plant die op 1 steel staat, en als je die steel door snijdt, is het afgelopen. Bij vogelmuur is dat helaas een stuk lastiger: het vormt grote plakkaten, en vormt in een steeds grotere kring worteltjes. Het is bijna onmogelijk om al die worteltjes met een schoffel door te snijden. Sommige stukken van deze tuin zijn zodanig overgroeid met muur, dat er niets anders op zit dan ze om te spitten. Dat komt volgende week wel een keer.
De meeste vaste planten in deze tuin zijn groot en krachtig, denk bijvoorbeeld aan smeerwortel of zeepkruid. Die komen al weer mooi terug boven de grond. Andere zijn klein en hebben er moeite mee het hoofd boven het onkruid uit te steken. Daarom heb ik de arnicabedden met de hand schoongemaakt en alle onkruid daadwerkelijk afgevoerd. Nu zie je de planten weer staan. Helaas is er ook dit jaar wat uitval in de arnicabedden. Niet zo dramatisch als vorig jaar met het hoog water, maar toch best veel planten die de winter niet overleefd hebben. En dat is helemaal te wijten aan de woelratten. Ze graven hun gangen bij voorkeur onder de arnicabedden zodat de worteltjes van de arnicaplanten in de gangen komen te hangen, in plaats van in de grond. Dat overleven ze niet. Eigenlijk zitten ze overal, maar vooral de arnicaplanten hebben er last van. Waarschijnlijk omdat ze niet zo diep wortelen.
Woelratjes (of woelmuizen) zijn al jarenlang een plaag hier op het land. Ik weet niet goed hoe dat komt. Ze horen eigenlijk vooral aan waterkanten thuis, en water is er hier niet. Dus wat doen ze hier? Wat o wat doen we met de woelrat? Konijnen hebben we ook meer dan genoeg, maar daar kan ik de planten nog enigszins tegen beschermen met kippengaas. Heel effectief. Maar hoe houd je een ondergronds levend knaagdier tegen? Ik probeer nu een methode uit de biologisch-dynamische landbouw: het strooien van (gepotentieerde) as van een verbrande woelrat. Vorig jaar vond ik een dood woelratje in de tuin en die heb ik laten uitdrogen en in de kachel verbrand. Nu ben ik 1 keer per maand bezig met het fijnwrijven van as, om die vervolgens over de hele tuin uit te strooien. Het idee is, dat de tuin daardoor minder aantrekkelijk wordt voor woelratten. Tot nu toe kan ik niet zeggen dat ik resultaat zie, maar ik blijf het nog een poosje proberen. Als iemand nog andere methoden weer, hoor ik het graag!

Morgen begint het marktseizoen weer: ik doe dan mee aan de Duurzame Lentemarkt in Wageningen.

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
2 comments on “31 maart 2017
  1. Sandy Heylen says:

    Beste Thea

    Ik zou graag jouw blogberichten in mijn mailbox ontvangen. Email-adres is sandyheylen@gmail.com

    Alvast bedankt
    Vriendelijke groeten