5 september 2016: compost (deel 3)

Een klus die op elke biologische tuin met enige regelmaat terugkomt is het opzetten en verwerken van compost. Eerlijk gezegd is het een klus, waar ik altijd een beetje tegen op zie. Het is namelijk nogal zwaar werk. Maar als ik er dan toch aan begin, valt het in de praktijk altijd weer mee.

compostplaats in drie vakken

compostplaats in drie vakken: links fermentatiehopen onder plastic, midden verzamelhoop, rechts nieuwe composthoop in aanbouw

Ik heb in het midden van het terrein een compostplaats gebouwd, die bestaat uit drie vakken. In het eerste vak maak ik fermentatiehopen (zie het blog van 23 september vorig jaar) van harde materialen, onkruidwortels of materiaal met erg veel onkruidzaad. In het middelste vak verzamel ik alles waar ik de hand op kan leggen aan organisch materiaal. Het meeste komt natuurlijk van de tuin zelf vandaan, dus daar zijn we echt bezig met direct recyclen. Dat voegt op zich niets aan de tuin toe. Wil je de grond op je tuin vruchtbaarder maken en je bodemleven echt voeden, dan moet je ook organisch materiaal van elders halen. In mijn geval komt dat uit de eigen keuken, uit de kippenstal en uit de groentewinkel op het erf. (Elke groentewinkel gooit groenten weg, dat is niet te vermijden. Zoek je materiaal voor je composthoop? Vraag het eens aan je plaatselijke groentewinkel). Eerlijk gezegd is er dit jaar ook erg veel zaadrijk onkruid op deze verzamelhoop beland. Door de extreme nattigheid in de eerste helft van het jaar heb ik de hele zomer een achterstand gehad in het beheersen van het onkruid. Zaadvorming is dan niet meer te vermijden. Het was te veel materiaal voor mijn fermentatieplaats; ik heb het noodgedwongen op de gewone verzamelhoop gedaan. 

Het derde vak op de compostplaats is voor de composthoop. Die hoop heb ik in april opgezet en zou nu wel zo’n beetje rijp moeten zijn. Ik heb het beschermende doek er af gehaald en de pompoenen, die onvermijdelijk op de composthoop gegroeid waren, geoogst. Het brede blad van de pompoenplanten gaf de hoop schaduw, en dat is goed. Natuurlijk hebben de pompoenplanten ook voeding uit de hoop gehaald, en dat is minder goed, maar ja… Het levert in elk geval mooie grote pompoenen op, plus een heleboel vers groen blad voor de nieuwe composthoop.

Pompoenen van de composthoop

Pompoenen van de composthoop

De compost onder al dat groen was inderdaad mooi rijp, al viste ik er her en der nog wel harde stengels en wortels uit van de zonnebloemen van vorig jaar. Die hebben duidelijk nog wat meer tijd nodig. Ik heb ze terug op de verzamelhoop gegooid, zodat ze straks nog een ronde mee gaan. De zaden van de goudsbloemen van vorig jaar, die eerst in de fermentatiehoop hebben gelegen, waren helemaal verdwenen. De rijpe compost heb ik naar verschillende plekken op de tuin gebracht en daar ofwel uitgespreid tussen de planten, ofwel op een hoopje klaargelegd om later uit te spreiden.

In de kweekkas is het meeste nodig, omdat daar heel intensief gekweekt wordt op een kleine oppervlakte. Toch heeft het geen zin daar compost in uit te spreiden als het nog mooi warm zomerweer is. De temperaturen in de kas worden nu elke dag nog zo hoog, dat de humus in de compost zou uitdrogen en verbranden, en dan heeft niemand er meer wat aan. Het zou zelfs schadelijk kunnen zijn, omdat verbrande compost veel minerale zouten bevat. De bodem in een kas kan door verbranding snel verzilten. Daarom is het van belang om de bodem altijd schaduw te bieden en vochtig te houden, en de compost pas uit te spreiden als het kouder wordt.

Het vrijgekomen derde vak van de compostplaats heb ik vervolgens opnieuw gevuld. Ik heb er laag om laag materiaal uit de verzamelhoop, vers groen (de pompoenbladeren!), materiaal uit de fermentatiehoop in gelegd. Elke laag heb ik vervolgens met de tuinslang flink nat gemaakt. Compostering heeft vocht nodig, en ondanks alle regen van dit jaar bleek de vorige hoop op sommige plekken toch nog te droog te zijn. Droge plekken composteren niet. Tenslotte, toen alle materiaal op was, heb ik de hoop afgedekt met een laag vers gemaaid gazongras om hem tegen uitdroging te beschermen, en vervolgens het schaduwdoek er weer overheen. En nu maar weer afwachten!

er moet vers groen in de composthoop

er moet vers groen in de composthoop

afdekken in lagen

afdekken in lagen

en nu maar afwachten...

en nu maar afwachten…

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone