herfst in de kruidentuin

U hebt al een tijdje niets van mij gehoord. Dat klopt ook wel: in de maanden augustus en september is er in de kruidentuin niet zo veel te beleven. Alle planten groeien door, bloeien uit en vormen zaad. Als tuinvrouw hoef ik alleen maar eenmaal per twee weken “door te schoffelen”, en alles is onder controle.


Inmiddels is het volop herfst, ook in de tuin. De goudsbloemen blijven, bij mooi weer, steeds weer nieuwe bloemen vormen, maar zitten toch ook vooral vol met zaad. De kamille, die al veel eerder in de zomer uitgebloeid was, heeft een mooi groen tapijt van nieuwe planten gevormd.
De Marokkaanse munt is na de bloei helemaal opnieuw begonnen, en staat er weer mooi groen bij.
Het doorschoffelen is inmiddels wel een hele klus geworden. Doordat de dagen nu korter zijn dan de nachten, en we bovendien maar zelden de zon zien, blijft de grond permanent vochtig. De onkruiden zitten heel stevig in de natte grond geworteld en laten zich moeilijk wegschoffelen of uittrekken. Bovendien heeft ons meest gevreesde onkruid, het knoopkruid, het vermogen om nieuwe wortels te vormen, als een stengel ook maar ergens de vochtige grond aanraakt. Het is dus uittrekken, de wortelkluit flink uitschudden en ófwel afvoeren, ófwel op de grond laten liggen en hopen dat de zon lang genoeg schijnt om de plant helemaal te laten verdorren. Wat zelden gebeurt. Kon ik in de zomer nog de hele tuin doorwerken in een halve dag, nu kost het me twee dagen.

Inmiddels ben ik begonnen aan een grote operatie, die juist in de herfst kan worden uitgevoerd. Mijn oudste kruidentuin, 22 jaar geleden aangeplant, ligt direct bij mijn huis en is verdeeld in vele vakken. Paadjes tussen de vakken zijn heel smal en alleen zichtbaar voor wie weet waar te zoeken. Ikzelf dus. Afgelopen zomer heb ik met groepen cursisten in deze tuin rondgelopen, wat helemaal niet handig is. Toch staan er veel planten die de moeite waard zijn. Om nu volgend jaar beter met cursisten al deze waardevolle planten te kunnen bestuderen, ga ik ze allemaal verhuizen. Ik heb een nieuw stuk grond gefreesd om er nette, rechthoekige bedden op te kunnen aanplanten. Daartussen komen brede paden van gemaaid gras, en werkpaden die ik met de schoffel schoon zal houden. De paden zijn aangelegd op de breedte van de grasmaaier (1.20 meter) en de brede schoffel (45 centimeter) om het werk enigszins behapbaar te houden. Niet echt een fantasievol ontwerp, maar wel praktisch. Ik zal de planten netjes rangschikken op hoogte, met de hoogst planten achteraan en de laagste vooraan. Zo wordt het toch een mooi gezicht, waarbij er altijd wel ergens iets in bloei staat. Wordt vervolgd!

dit is de oude, slecht toegankelijke kruidentuin

hier komt de nieuwe kruidentuin

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone