smeerwortel

Hebt u een paar dagen geleden de volle maan gezien? Ik zag haar opgaan, groot en oranje boven de oostelijke horizon. Altijd weer indrukwekkend, de maan in de winter. Inmiddels neemt de maan al weer af. Bovendien is de baan die de maan aan de hemel beschrijft, nu elke nacht een beetje lager dan de vorige. Samen zorgt dat er voor dat de sappen in planten en bomen meer naar beneden gericht zijn. Een goede tijd om appelbomen te snoeien, wat we dus deze week hebben gedaan. Maar het is ook een goede tijd om smeerwortel op te graven. Na de korte maar hevige vorstperiode vorige week, stond de smeerwortel maandag al weer met een soort vlaggetje boven de grond. “Kijk mij eens, ik ben er nog hoor!”

Vlaggetjes van smeerwortel temidden van afgestorven blad van vorig jaar

Vlaggetjes van smeerwortel temidden van afgestorven blad van vorig jaar

Smeerwortel is prachtig wit van binnen

Opgegraven smeerwortels

Gewassen smeerwortel

Smeerwortel is prachtig wit van binnen

Zo zijn de wortels niet moeilijk te vinden. Het opgraven was best een klus, omdat de grond zo zwaar is van water. Maar het is gelukt. Ik heb een flinke portie smeerwortel uit de grond gehaald, buiten met regenwater uit de ton afgespoeld en mee naar binnen genomen. In de gootsteen verder grondig alle zand en lelijke plekken verwijderd, en daarna de wortels met een goed mes in dunne plakjes gesneden. Nu staat er een au-bain-marie pan vol smeerwortelzalf te trekken. De hele werkruimte geurt naar bijenwas!

Delen:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone