na de ijsheiligen

De ijsheiligen, van 11 tot en met 14 mei, zijn weer voorbij. Nu kan het groeiseizoen echt beginnen! Gelukkig beloven de weersdiensten wat meer warmte; de tuin staat nu al twee weken in de koelkast en de ontwikkelingen staan vrijwel stil. De vlierbloesem staat op springen en wil alleen wat zon en warmte om echt los te barsten, en de arnica bloeit u ook.

De ijsheiligen deden dit jaar hun bijnaam eer aan: het vroor elke nacht. Ik ging elke avond de tuin in om de vorstgevoelige plantjes, die ik in mijn optimisme al had uitgeplant, met een omgekeerd bloempotje af te dekken. Dat is een prima methode voor een enkel nachtvorstje, maar meerdere nachten achter elkaar is toch echt een hele aanslag op bijvoorbeeld Oost Indische kers: Gelukkig had ik nog wat reserveplantjes binnenshuis staan. Die heb ik nu buiten geplant, ter vervanging van deze zielepiet.

De vorstgevoelige kruiden kunnen dus naar buiten en gaan aan het groeien, maar ook de vorstgevoelige onkruiden steken al weer de kop op. In deze regio is dat vooral het knoopkruid, en ik heb inderdaad de kiemplantjes alweer ontdekt. Dat betekent dat ik vanaf nu weer consequent elke twee weken de hele tuin zal moeten doorschoffelen, om te voorkomen dat het knoopkruid (en de kamille en de vogelmuur) zich nog verder uitzaaien. Als de zon schijn is dat extra effectief.

kiemplantje van knoopkruid