vruchtwisselingsperikelen

“Gaat die woekeren?” vragen mensen mij wel eens als ze een muntplantje willen kopen. Muntplanten van alle soorten hebben behoefte aan verse grond onder de voeten. Dus gaan ze zwerven door je tuin, op zoek naar een schoon plekje dat nog niet naar munt ruikt. Ze zullen dus het volgende jaar terugkomen op een andere plek dan waar jij ze geplant hebt. Ik noem dat geen woekeren, maar zwerven. Ik laat ze het liefste hun eigen gang gaan.
Als je dat echt niet wilt, kun je de plantjes opsluiten in een pot. Dan zul je ze zelf van verse grond moeten voorzien zo nu en dan. Doe je dat niet, dan gaan de planten kwijnen en na een paar jaar zullen ze verdwijnen.
In mijn grote kruidentuin heb ik twee bedden met munt, die nu al twee jaar op dezelfde plaats staat. Vorige zomer zagen ze er ronduit droevig uit, dus het is hoog tijd om deze planten te verplaatsen. Ik houd dat graag zelf in de hand, want in deze tuin is het niet wenselijk dat verschillende soorten dwars door elkaar heen gaan groeien. Ik heb dus nieuwe bedden klaargemaakt voor de munt, enkele wortelstokken uitgegraven en geplant op de nieuwe plek. Nu hoef ik alleen nog maar de muntplanten op de oude plek op te ruimen! Maar o wee, wat zitten die nog goed vast en wat is het veel! In de winter heb ik de bedden al zo goed mogelijk gefreesd met de tuinfrees; dat helpt (zeker als het vriest). Helaas is deze frees rechthoekig, terwijl mijn kruidentuin rond is. Er blijven dus altijd hoeken over, die ik niet machinaal kan bewerken. De “voorjaarsschoonmaak” in de tuin gaat gewoonlijk met drie of vier bedden per dag, maar met een bed oude muntplanten ben ik een hele dag zoet. Ik voer kruiwagens vol muntplanten af. Gelukkig hoeft dit maar één keer per twee jaar!
Tijdens het werk betrap ik geregeld blauwe kevertjes, die kennelijk in de muntbedden overwinterd hebben. Ik noemde ze jarenlang kruizemuntkevertjes, omdat ze daar dol op zijn (en de planten helemaal kaal vreten), maar inmiddels weet ik dat ze elzehaantje heten. Een mooi beestje, maar ik zie ze liever in de elzenbomen dan in de munt.