Over bladluizen (28 mei 2019)

Sommige planten zijn gevoeliger voor bladluis, dan andere. In de kruidenteelt zijn kamille, vlier en valeriaan berucht. En inderdaad zijn deze planten hier in de kruidentuin op dit moment allemaal aangetast.

Bladluizen zijn er in verschillende soorten. Het meest opvallend is de zwarte bladluis, die een voorkeur heeft voor sappige, groene stengels. Ze gaan daar in dichte kluiten op zitten en zuigen het sap uit de plant. De stengel kan helemaal schuil gaan onder een dik pak zwartgrijze luizen. Worden het er nog meer, dan zullen ook de bloemkelken, boven op de stengel, aangetast worden. Dat willen we niet, want in de meeste gevallen, zoals bij vlier en kamille, willen we juist de bloemen oogsten.

Het is goed om te weten dat een flinke aantasting door zwarte bladluis een signaal is, dat de plant te weinig water krijgt. Door gebrek aan water raakt de plant verzwakt en kan geen weerstand meer bieden tegen de luizen. Beginnen de luizen eenmaal flink sap te zuigen, dan verzwakt de plant nog meer. Als je pech hebt, gaat dit zo lang door tot de plant het opgeeft en dood gaat. Dat zal met een volwassen struik als vlier niet zo gauw gebeuren, maar bij éénjarig planten komt het wel voor. Toch is het zeldzaam: meestal herstelt moeder natuur het probleem vanzelf. Op de eerste plaats doordat het gaat regenen, zoals vandaag (eindelijk!) is gebeurd. Op de tweede plaats, doordat deze dichte drommen bladluis een feestmaal zijn voor lieveheersbeestjes. Deze kleine kevertjes eten bladluis, en leggen hun eitjes graag op een aangetaste plant. De larven van lieveheersbeestjes verslinden bladluis in grote hoeveelheden.

Dus: zie je zwarte bladluis in je tuin, dan weet je dat je water moet geven. Je kunt er ook op uit gaan om lieveheersbeestjes te vangen en ze op de aangetaste planten uitzetten. Je kunt ook rustig afwachten tot de lieveheersbeestjes vanzelf komen; ze hebben vleugeltjes!

Is een aantasting heel erg en komt hij ongelegen, omdat je de bloemen wilt gaan plukken, dan kun je de bladluis met een krachtige waterstraal van de planten af spoelen. Koud water werkt het beste. Je vangt dan twee vliegen in één klap, want al dat water komt op de grond terecht zodat je plant zijn dorst kan lessen. Ik heb dit afgelopen vrijdag met mijn vlierstruiken gedaan, en ze zijn flink opgeknapt. Heb je geen lange tuinslang, dan kun je ook een emmer koud water nemen en de plant daar in dompelen. Dan moet de plant wel enigszins buigzaam zijn.
Bestrijding van de luizen met chemische middelen is natuurlijk geen goed idee: daarmee doodt je ook de lieveheersbeestjes! Huismiddeltjes tegen bladluis, zoals zeep gemengd met spiritus, zijn in feite ook chemische middelen dus dat raad ik even goed af.

Mieren komen ook massaal op de bladluizen af. Dat doen ze, omdat bladluizen een zoete vloeistof afscheiden die mieren erg lekker vinden. Onder zwaar aangetaste planten kan de grond plakkerig worden door al het suikerwater dat door de luizen wordt uitgescheiden. Mieren komen deze zoete vloeistof halen, maar ze doen niets om de luizen te bestrijden. Integendeel: er zijn gevallen bekend van mieren die de luizen mee nemen naar hun nest om daar ter plaatse de zoete vloeistof van de luizen te “melken”, alsof ze vee houden. Ze zullen hun melkkoetjes geen schade toebrengen, maar ze doen je plant ook geen kwaad.

 

Een reactie op “Over bladluizen (28 mei 2019)
  1. Brenda schreef:

    Dag beste Thea,
    Steeds weer leuk om je nieuwsbrief te lezen. Dit keer bladluizen. Kennen we al te goed; het is alleen al grappig hoe je erover schrijft. Ga zo door.
    Ik wens je een groeivolle zomer met armen vol rijke oogst.
    Goed gaan. Lieve groet uit het Diepenveense.
    Brenda*